De Genenkrakers gingen voor goud en het werd zilver! Uiteraard is het heel erg jammer dat wij uiteindelijk niet met de 100.000 euro terug mochten gaan naar Groningen maar we kunnen met elkaar terugkijken of een geweldige periode. Er is de afgelopen maanden niet alleen keihard gewerkt om een ijzersterk plan in elkaar te zetten maar we hebben ook fantastische events gehad waarin we het publiek hebben geïnformeerd over DNA en ons onderzoek, zoals tijdens Noorderzon en de Healthy Ageing week. Op deze manier hebben wij in de aanloop naar de academische jaarprijs finale enorm veel mensen bereikt.
Onze tegenstander in de finale (de Vliegkunstenaars, Wageningen University) hadden een fantastische presentatie met dans en een echte Chilean Blue Eagle die door de zaal vloog. Daar konden wij niet tegenop hoewel wij van diverse buitenstaanders complimenten kregen over onze presentatie, die erg goed in elkaar zat en fantastisch werd gepresenteerd door Peter, Eva en Paul.
Waar de jury mee zat was dat mensen voor informatie over DNA niet naar het spoorwegmuseum zouden komen. Maar daar zat nou net het goede van ons plan (vonden wij): we willen immers mensen bereiken die niet primair in het onderwerp geïnteresseerd zijn, maar zich toch laten verrassen en verwonderen door alles in de trein. Het feit dat je in 15 minuten door de trein kan lopen geeft ook al aan dat je niet primair voor de LifeLinesExpress naar het spoorwegmuseum gaat maar daar al bent en dan die extra tijd neemt om door de trein te lopen. Dat was immers ook wat er op Noorderzon gebeurde: de meeste mensen kwamen niet primair voor het Science Paviljoen en toch bleek het een van de meest succesvolle attracties.
We waren blijkbaar te goed voorbereid: het feit dat de bouwtekening van de trein al klaar was wekte de indruk dat we het plan sowieso zouden gaan uitvoeren. Niets is echter minder waar. Dit plan is niet alleen ambitieus maar ook erg kostbaar dus helaas zal dat niet gaan lukken.
We zijn heel blij dat we met zijn allen dit avontuur hebben beleefd. De saamhorigheid in de afdeling om samen voor de academische jaarprijs te gaan was fantastisch en we danken iedereen voor zijn of haar steun en bijdrage. De finaledag in Leiden was enorm spannend en het was fantastisch om te zien dat een deel van de zaal oranje gekleurd was door onze fans die allemaal het T-shirt droegen met de tekst ‘ik heb het GroninGEN’. Wij hebben allemaal het GroninGEN en daar kunnen we trots op zijn. En vanaf vandaag prijkt er ook nog een prachtige beker op de afdeling!
De GenenKrakers!
Vraag iemand over zijn of haar lengte en die van familieleden, en er volgt een verhaal over dat iedereen in de familie erg lang is, of juist heel klein. Lengte is namelijk erfelijk bepaald en zelfs zo sterk, dat als de lengte van twee ouders bekend is, met 80% zekerheid gezegd kan worden hoe groot hun kinderen gaan worden. Maar welke genen, welke stukjes DNA, zorgen hier precies voor? Waarschijnlijk zijn er honderden genen die in een complex samenspel met omgevingsfactoren bepalen hoe groot we uiteindelijk worden. Maar hoe precies, is nog grotendeels onbekend.
